40 lat temu, 28 maja 1981 r., zmar\u0142 kard. Stefan Wyszy\u0144ski. Prymas Tysi\u0105clecia by\u0142 nie tylko wybitnym przyw\u00f3dc\u0105 duchowym, ale i m\u0119\u017cem stanu, autorytetem moralnym, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0105 przemian spo\u0142ecznych, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y do upadku komunizmu w Polsce.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Urodzi\u0142 si\u0119 3 sierpnia 1901 r. w miejscowo\u015bci Zuzela nad Bugiem. Pochodzi\u0142 z rodziny wywodz\u0105cej si\u0119 z miejscowej drobnej szlachty. Jego dziadek za udzia\u0142 w Powstaniu Styczniowym zosta\u0142 karnie wysiedlony z Podlasia i zamieszka\u0142 we wsi Kamie\u0144czyk ko\u0142o Radzymina. Jego syn zosta\u0142 organist\u0105, osiedli\u0142 si\u0119 w Zuzeli i tam pozna\u0142 swoj\u0105 przysz\u0142\u0105 \u017con\u0119. B\u0119d\u0105c prymasem, Wyszy\u0144ski wielokrotnie wspomina\u0142 potajemne odwiedziny wraz z ojcem na rozsianych po okolicznych lasach mogi\u0142ach powsta\u0144c\u00f3w. Jego rodzice przywi\u0105zywali r\u00f3wnie\u017c ogromn\u0105 wag\u0119 do kultu maryjnego. W 1917 r. Stefan Wyszy\u0144ski podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o wst\u0105pieniu do seminarium.<\/p>\n\n\n\n
Po uko\u0144czeniu gimnazjum w Warszawie i \u0141om\u017cy wst\u0105pi\u0142 do Seminarium Duchownego we W\u0142oc\u0142awku, gdzie 3 sierpnia 1924 r. zosta\u0142 wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana. Msz\u0119 prymicyjn\u0105 odprawi\u0142 na Jasnej G\u00f3rze. Obowi\u0105zki pocz\u0105tkowo utrudnia\u0142a mu choroba p\u0142uc. Dopiero pod koniec 1924 r. zosta\u0142 wikariuszem w jednej z parafii we W\u0142oc\u0142awku. Rok p\u00f3\u017aniej rozpocz\u0105\u0142 studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Tam zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z ks. W\u0142adys\u0142awem Korni\u0142owiczem, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej s\u0142u\u017cy\u0142 w o\u015brodku dla niewidomych w Laskach ko\u0142o Warszawy. W 1929 r. Wyszy\u0144ski podr\u00f3\u017cowa\u0142 po krajach Europy Zachodniej i zapoznawa\u0142 si\u0119 z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 tamtejszych organizacji katolickich.<\/p>\n\n\n\n
Po powrocie zosta\u0142 profesorem prawa kanonicznego i socjologii w Wy\u017cszym Seminarium Duchownym we W\u0142oc\u0142awku. W 1932 r. zosta\u0142 redaktorem naczelnym \u201eAteneum Kap\u0142a\u0144skiego\u201d. Anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w wiele inicjatyw spo\u0142ecznych, kt\u00f3re zaowocowa\u0142y w 1937 r. powo\u0142aniem przez prymasa Augusta Hlonda do Rady Spo\u0142ecznej przy Prymasie Polski.<\/p>\n\n\n\n
W ostatnim przedwojennym numerze \u201eAteneum Kap\u0142a\u0144skiego\u201d opublikowa\u0142 artyku\u0142 po\u015bwi\u0119cony zbrodniom re\u017cimu nazistowskiego w Niemczech. W obawie przed aresztowaniem wyjecha\u0142 z w\u0142\u0105czonego bezpo\u015brednio do Rzeszy W\u0142oc\u0142awka. Do czerwca 1940 r. ukrywa\u0142 si\u0119 u rodziny ko\u0142o Warki. Tam zosta\u0142 odnaleziony przez jedn\u0105 z si\u00f3str zakonnych, kt\u00f3ra nak\u0142oni\u0142a go do przyjazdu do o\u015brodka w Laskach. W pa\u017adzierniku 1941 r. kr\u00f3tko przebywa\u0142 w klasztorze urszulanek w Zakopanem. Tam zosta\u0142 aresztowany przez gestapo. Nie zosta\u0142 rozpoznany i po kilku dniach powr\u00f3ci\u0142 do Lasek. Jeszcze przed wybuchem Powstania Warszawskiego powsta\u0142 tam szpital polowy dla \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej. Ks. Stefan Wyszy\u0144ski zosta\u0142 jego kapelanem. Trafiali do niego powsta\u0144cy ranni w walkach na warszawskim \u017boliborzu i potyczkach w Puszczy Kampinoskiej. Do\u015bwiadczenia z okresu zrywu wp\u0142yn\u0119\u0142y na jego postaw\u0119 w czasie kryzys\u00f3w politycznych i spo\u0142ecznych w czasie rz\u0105d\u00f3w komunist\u00f3w. Nadrz\u0119dnym celem prymasa by\u0142o d\u0105\u017cenie do unikni\u0119cia rozlewu krwi.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c w lutym 1945 r. zosta\u0142 rektorem odrodzonego Wy\u017cszego Seminarium Duchownego we W\u0142oc\u0142awku. W marcu 1946 r. mianowany zosta\u0142 biskupem lubelskim, a sakr\u0119 biskupi\u0105 przyj\u0105\u0142 12 maja tego samego roku na Jasnej G\u00f3rze. Pocz\u0105tkowo odm\u00f3wi\u0142 przyj\u0119cia tej godno\u015bci, ale zosta\u0142 przekonany przez prymasa Hlonda. W swoim herbie biskupim umie\u015bci\u0142 s\u0142owa \u201eSoli Deo\u201d (\u201eBogu Jedynemu\u201d). \u201eJe\u017celi ku Bogu kieruje swoj\u0105 dobr\u0105 wol\u0119, cho\u0107by s\u0142ab\u0105, w Nim znajduje wszystko, co by\u0142o przedmiotem jego trud\u00f3w, wysi\u0142k\u00f3w, czy przegranych ca\u0142ego \u017cycia\u201d \u2013uzasadni\u0142 wyb\u00f3r tej sentencji.<\/p>\n\n\n\n
Po \u015bmierci Hlonda w 1948 r., zgodnie z jego testamentem, zosta\u0142 mianowany arcybiskupem gnie\u017anie\u0144skim i warszawskim oraz prymasem Polski. Do przyj\u0119cia tej funkcji przekona\u0142y go wola poprzednika oraz rozmowa z arcybiskupem krakowskim, kard. Adamem Sapieh\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Ingres do katedry gnie\u017anie\u0144skiej odby\u0142 2 lutego 1949 r., a do prokatedry warszawskiej (funkcj\u0119 t\u0119 pe\u0142ni\u0142 niezniszczony ko\u015bci\u00f3\u0142 seminaryjny na Krakowskim Przedmie\u015bciu) cztery dni p\u00f3\u017aniej. W homilii podkre\u015bli\u0142, \u017ce jego celem nie jest tworzenie program\u00f3w politycznych. \u201eNie jestem ani politykiem, ani dyplomat\u0105. Nie jestem dzia\u0142aczem ani reformatorem. Jestem natomiast ojcem waszym duchowym, pasterzem i biskupem dusz waszych. Jestem aposto\u0142em Jezusa Chrystusa\u201d \u2013 zaznaczy\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Tu\u017c po obj\u0119ciu przez Stefana Wyszy\u0144skiego godno\u015bci prymasa w\u0142adze komunistyczne przyst\u0105pi\u0142y do zmasowanych represji wobec Ko\u015bcio\u0142a. Ju\u017c w marcu 1950 r. og\u0142oszony zosta\u0142 dekret o przej\u0119ciu d\u00f3br ko\u015bcielnych. Prymas, wbrew stanowisku Stolicy Apostolskiej, zdecydowa\u0142 si\u0119 na zawarcie umowy z w\u0142adzami. W kwietniu 1950 r. dosz\u0142o do podpisania porozumienia reguluj\u0105cego stosunki pa\u0144stwo-Ko\u015bci\u00f3\u0142. Rz\u0105d gwarantowa\u0142 m.in. nauczanie religii w szko\u0142ach oraz istnienie KUL-u oraz wydzia\u0142\u00f3w teologicznych w Krakowie i Warszawie; Ko\u015bci\u00f3\u0142 zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 wezwa\u0107 duchowie\u0144stwo do poszanowania w\u0142adzy i do wsp\u00f3\u0142pracy nad odbudow\u0105 kraju i popiera\u0107 wszelkie wysi\u0142ki zmierzaj\u0105ce do utrwalenia pokoju. Porozumienie by\u0142o ze strony Ko\u015bcio\u0142a bardzo daleko id\u0105cym kompromisem, a prymas poddany zosta\u0142 ostrej krytyce.<\/p>\n\n\n\n
Wbrew jego nadziejom na odpr\u0119\u017cenie w kontaktach z pa\u0144stwem 20 stycznia 1951 r. aresztowany zosta\u0142 biskup kielecki Czes\u0142aw Kaczmarek. Po brutalnym \u015bledztwie oskar\u017cono go m.in. o szpiegostwo i kolaboracj\u0119 z okupantami niemieckimi. W tym samym miesi\u0105cu re\u017cim odsun\u0105\u0142 od sprawowania funkcji administrator\u00f3w apostolskich na Ziemiach Odzyskanych i powo\u0142a\u0142 na ich miejsce wiernych sobie wikariuszy.<\/p>\n\n\n\n
12 stycznia 1953 r. Pius XII w\u0142\u0105czy\u0142 Wyszy\u0144skiego do Kolegium Kardynalskiego. W\u0142adze nie wyda\u0142y zgody na wyjazd prymasa do Rzymu i odbi\u00f3r kapelusza kardynalskiego. 9 lutego 1953 r. komuni\u015bci og\u0142osili dekret Rady Pa\u0144stwa o obsadzaniu stanowisk ko\u015bcielnych jedynie za zgod\u0105 w\u0142adz. Wobec jawnej ingerencji w wewn\u0119trzne \u017cycie Ko\u015bcio\u0142a i zasady obsadzania stanowisk biskupi polscy wystosowali list b\u0119d\u0105cy odpowiedzi\u0105 na polityk\u0119 rz\u0105du. Znalaz\u0142y si\u0119 w nim s\u0142ynne s\u0142owa: \u201eRzeczy Bo\u017cych na o\u0142tarzach Cezara sk\u0142ada\u0107 nam nie wolno. Non possumus!\u201d (Nie pozwalamy), wyra\u017caj\u0105ce niezgod\u0119 na podporz\u0105dkowanie Ko\u015bcio\u0142a w\u0142adzy. Po publicznym ujawnieniu przez prymasa tre\u015bci listu, we wrze\u015bniu 1953 r., Biuro Polityczne podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o zakazaniu kap\u0142anowi \u201ewykonywania funkcji wynikaj\u0105cych z piastowanych przeze\u0144 dot\u0105d stanowisk ko\u015bcielnych\u201d oraz internowaniu go w miejscu odosobnienia. Zgod\u0119 na wydanie tego postanowienia wyda\u0142 Kreml.<\/p>\n\n\n\n
25 wrze\u015bnia o godz. 22. prymas Wyszy\u0144ski zosta\u0142 aresztowany w Domu Arcybiskup\u00f3w Warszawskich przy ul. Miodowej. Operacj\u0105 kierowali oficerowie sowieccy zatrudnieni w Ministerstwie Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. \u201eWi\u0119kszo\u015b\u0107 ksi\u0119\u017cy i biskup\u00f3w, z kt\u00f3rymi pracowa\u0142em, przesz\u0142a przez wi\u0119zienia. By\u0142oby co\u015b niedojrza\u0142ego w tym, gdybym nie zazna\u0142 wi\u0119zienia. Dzieje si\u0119 co\u015b bardzo w\u0142a\u015bciwego; nie mog\u0119 mie\u0107 \u017calu do nikogo\u201d \u2013 zapisa\u0142 kap\u0142an. Kolejne trzy lata sp\u0119dzi\u0142 w miejscach internowania w: Rywa\u0142dzie (przez tydzie\u0144), Stoczku Warmi\u0144skim (ponad rok), Prudniku i Koma\u0144czy (tam dysponowa\u0142 najwi\u0119ksz\u0105 swobod\u0105 i nie by\u0142 bezpo\u015brednio nadzorowany przez bezpiek\u0119).<\/p>\n\n\n\n
Podczas internowania opracowa\u0142 program odnowy \u017cycia religijnego w Polsce, zawarty w idei Jasnog\u00f3rskich \u015alub\u00f3w Narodu. 8 grudnia 1953 r. dokona\u0142 aktu ca\u0142kowitego zawierzenia si\u0119 Matce Bo\u017cej. Przygotowa\u0142 tak\u017ce za\u0142o\u017cenia Wielkiej Nowenny przed obchodami Tysi\u0105clecia Chrztu Polski. Wa\u017cnym elementem Nowenny by\u0142a peregrynacja kopii Obrazu Jasnog\u00f3rskiego po parafiach w ca\u0142ej Polsce. W\u0142adze reagowa\u0142y na peregrynacj\u0119 szykanami.<\/p>\n\n\n\n
16 maja 1956 r. w Koma\u0144czy zapisa\u0142 ostateczn\u0105 formu\u0142\u0119 Jasnog\u00f3rskich \u015alub\u00f3w Narodu Polskiego. W tym czasie na Jasnej G\u00f3rze trwa\u0142y przygotowania do wielkiej uroczysto\u015bci w trzechsetn\u0105 rocznic\u0119 \u015alub\u00f3w Lwowskich kr\u00f3la Jana Kazimierza. 26 sierpnia do Cz\u0119stochowy przyby\u0142 milion wiernych. Na pustym tronie prymasowskim spoczywa\u0142a wi\u0105zanka kwiat\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
\u017b\u0105dania uwolnienia prymasa pojawi\u0142y si\u0119 na fali odwil\u017cy w pa\u017adzierniku 1956 r. Wznoszono je m.in. na gigantycznym wiecu poparcia dla W\u0142adys\u0142awa Gomu\u0142ki na placu Defilad. 26 pa\u017adziernika 1956 r. w obliczu dramatycznej sytuacji politycznej, m.in. mo\u017cliwej interwencji sowieckiej, komuni\u015bci powiadomili prymasa o jego uwolnieniu. W odpowiedzi Wyszy\u0144ski za\u017c\u0105da\u0142 od delegacji rz\u0105dowej przywr\u00f3cenia swobody dzia\u0142alno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a, np. mo\u017cliwo\u015bci nieskr\u0119powanego obsadzania stanowisk ko\u015bcielnych. Jego postulaty zosta\u0142y spe\u0142nione. Dwa dni p\u00f3\u017aniej powr\u00f3ci\u0142 do Warszawy. \u201eDroga, przez kt\u00f3r\u0105 przeszed\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 i nar\u00f3d, by\u0142a ci\u0119\u017cka i bolesna. Ale przebrn\u0119li\u015bmy przez ni\u0105 w cierpliwo\u015bci\u201d \u2013 napisa\u0142 tego dnia w li\u015bcie do wiernych. Na wie\u015b\u0107 o jego powrocie do stolicy pod Domem Arcybiskup\u00f3w zebra\u0142y si\u0119 t\u0142umy wiernych. 2 listopada prymas uda\u0142 si\u0119 na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119, gdzie wyrazi\u0142 wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za wszystkie modlitwy wiernych w czasie jego internowania. W kolejnych latach trzykrotnie odwiedzi\u0142 klasztor w Koma\u0144czy \u2013 w 1958, 1972 i 1976 r.<\/p>\n\n\n\n
3 maja 1957 r. rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 Wielka Nowenna. W programie prymasa mia\u0142a by\u0107 zdecydowan\u0105 odpowiedzi\u0105 na ideologi\u0119 marksistowsk\u0105. Jej celem by\u0142o moralne odrodzenie spo\u0142ecze\u0144stwa, a przez to doprowadzenie do upadku totalitaryzmu komunistycznego. \u201eDziewi\u0119cioletnie przygotowanie do Milenium winno ca\u0142\u0105 Polsk\u0119 przeobrazi\u0107 wewn\u0119trznie. Los komunizmu rozstrzygnie si\u0119 w Polsce. Jak Polska si\u0119 uchrze\u015bcijani, stanie si\u0119 wielk\u0105 si\u0142\u0105 moraln\u0105, komunizm sam przez si\u0119 upadnie. Losy komunizmu rozstrzygn\u0105 si\u0119 nie w Rosji, lecz w Polsce, przez jej katolicyzm. Polska poka\u017ce ca\u0142emu \u015bwiatu, jak si\u0119 bra\u0107 do komunizmu, i ca\u0142y \u015bwiat b\u0119dzie jej wdzi\u0119czny za to\u201d \u2013powiedzia\u0142 na spotkaniu z duchownymi archidiecezji warszawskiej we wrze\u015bniu 1957 r.<\/p>\n\n\n\n
Przed wyborami do Sejmu w 1957 r. wraz z Episkopatem Polski wezwa\u0142 do wzi\u0119cia udzia\u0142u w g\u0142osowaniu. Sam r\u00f3wnie\u017c wzi\u0105\u0142 w nim udzia\u0142. By\u0142 to szczytowy moment poprawy stosunk\u00f3w mi\u0119dzy Ko\u015bcio\u0142em a re\u017cimem komunistycznym. W kolejnych miesi\u0105cach rz\u0105dz\u0105cy powr\u00f3cili jednak do atak\u00f3w na Ko\u015bci\u00f3\u0142 i ograniczania mo\u017cliwo\u015bci jego dzia\u0142ania, m.in. w sferze edukacji, budowy nowych \u015bwi\u0105ty\u0144 oraz dzia\u0142alno\u015bci spo\u0142ecznej.<\/p>\n\n\n\n
W 1965 r. Episkopat Polski pod kierunkiem prymasa wystosowa\u0142 s\u0142ynne or\u0119dzie do biskup\u00f3w niemieckich, wzywaj\u0105ce do pojednania. Ostre reakcje w\u0142adz PRL wywo\u0142a\u0142y s\u0142owa: \u201eUdzielamy przebaczenia i prosimy o przebaczenie\u201d. Spowodowa\u0142o to organizowan\u0105 przez propagand\u0119 komunistyczn\u0105 nagonk\u0119 na biskup\u00f3w i prymasa. Wyszy\u0144skiemu odm\u00f3wiono paszportu na wyjazd do Rzymu.<\/p>\n\n\n\n
Prymas uczestniczy\u0142 we wszystkich sesjach Soboru Watyka\u0144skiego II. Odegra\u0142 bardzo znacz\u0105c\u0105 rol\u0119 w organizacji struktur ko\u015bcielnych na Ziemiach Zachodnich i P\u00f3\u0142nocnych, doprowadzaj\u0105c w 1972 r. do utworzenia tam diecezji.<\/p>\n\n\n\n
Po tragicznych wypadkach grudniowych na Wybrze\u017cu w 1970 r. m\u00f3wi\u0142: \u201eWasz b\u00f3l jest naszym wsp\u00f3lnym b\u00f3lem. Gdybym m\u00f3g\u0142 w poczuciu sprawiedliwo\u015bci i \u0142adu wzi\u0105\u0107 na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za to, co si\u0119 ostatnio sta\u0142o w Polsce, wzi\u0105\u0142bym jak najch\u0119tniej. Bo w narodzie musi by\u0107 ofiara okupuj\u0105ca winy narodu\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Bra\u0142 udzia\u0142 w dw\u00f3ch konklawe roku 1978. Po wyborze Jana Paw\u0142a II na placu \u015bw. Piotra dosz\u0142o do pami\u0119tnej sceny z\u0142o\u017cenia ho\u0142du nowemu papie\u017cowi, w czasie kt\u00f3rej zwierzchnik Ko\u015bcio\u0142a ukl\u0119kn\u0105\u0142 przed prymasem.<\/p>\n\n\n\n
Wyszy\u0144ski by\u0142 jednym z tw\u00f3rc\u00f3w programu pielgrzymki Jana Paw\u0142a II, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 ju\u017c w czerwcu 1979 r. W spotkaniach z Ojcem \u015awi\u0119tym wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ok. 13 mln Polak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
W latach 1980\u20131981 pe\u0142ni\u0142 rol\u0119 mediatora mi\u0119dzy Solidarno\u015bci\u0105 a w\u0142adzami. Wspiera\u0142 i chroni\u0142 przed zagro\u017ceniami rodz\u0105c\u0105 si\u0119 \u201eS\u201d. 26 sierpnia 1980 r. na Jasnej G\u00f3rze wyg\u0142osi\u0142 homili\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a wezwaniem do dialogu: \u201eUwa\u017cam, \u017ce czasami niewiele trzeba wymaga\u0107, byleby w Polsce zapanowa\u0142 \u0142ad. Tym wi\u0119cej, \u017ce \u017c\u0105dania mog\u0105 by\u0107 s\u0142uszne i na og\u00f3\u0142 s\u0105 s\u0142uszne, ale nigdy nie jest tak, aby mog\u0142y by\u0107 spe\u0142nione od razu, dzi\u015b. Ich wykonanie musi by\u0107 roz\u0142o\u017cone na raty. Trzeba wi\u0119c rozmawia\u0107: w pierwszym rzucie wykonamy \u017c\u0105dania, kt\u00f3re maj\u0105 podstawowe znaczenie, w drugim rzucie nast\u0119pne. Takie jest prawo \u017cycia codziennego\u201d. Wed\u0142ug historyk\u00f3w prymas obawia\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas sowieckiej interwencji lub brutalnej reakcji w\u0142adz. Ostrzega\u0142 przed radykalizmem cz\u0119\u015bci dzia\u0142aczy. \u201eObrona cz\u0142owieka pracuj\u0105cego \u2013 to jest wasze najwa\u017cniejsze zadanie\u201d \u2013 podkre\u015bli\u0142 w li\u015bcie do \u201eSolidarno\u015bci\u201d z 10 grudnia 1981 r. Prawdopodobnie dzi\u0119ki jego rozmowie z nowym premierem PRL Wojciechem Jaruzelskim dokonano rejestracji NSZZ \u201eS\u201d Rolnik\u00f3w Indywidualnych.<\/p>\n\n\n\n
Prymas Tysi\u0105clecia zmar\u0142 28 maja 1981 r. w Domu Arcybiskup\u00f3w Warszawskich. Przyczyn\u0105 \u015bmierci by\u0142a choroba nowotworowa. Jego pogrzeb sta\u0142 si\u0119 og\u00f3lnonarodow\u0105 manifestacj\u0105. Wzi\u0119li w nim udzia\u0142 tak\u017ce przedstawiciele re\u017cimu komunistycznego. Od 28 do 31 maja obowi\u0105zywa\u0142a \u017ca\u0142oba narodowa. Zosta\u0142 pochowany w warszawskiej archikatedrze \u015bw. Jana Chrzciciela, w krypcie biskup\u00f3w warszawskich. Od 1 czerwca 1987 r. spoczywa w bocznej kaplicy archikatedry, s\u0105siaduj\u0105cej z miejscem spoczynku jego poprzednika, prymasa Augusta Hlonda.<\/p>\n\n\n\n
Proces beatyfikacyjny kard. Wyszy\u0144skiego na szczeblu diecezjalnym rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 20 maja 1989 r. W stulecie urodzin rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 rzymski proces beatyfikacyjny. 8 grudnia 2017 r. dekret o heroiczno\u015bci cn\u00f3t podpisa\u0142 papie\u017c Franciszek. 29 listopada 2018 r. konsylium lekarskie Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych zatwierdzi\u0142o cud za jego wstawiennictwem, a 2 pa\u017adziernika 2019 r. papie\u017c Franciszek podpisa\u0142 dekret zatwierdzaj\u0105cy ten cud, jakim jest uzdrowienie chorej na nowotw\u00f3r tarczycy. 21 pa\u017adziernika 2019 r. kard. Kazimierz Nycz og\u0142osi\u0142, \u017ce beatyfikacja odb\u0119dzie si\u0119 7 czerwca 2020 na placu Pi\u0142sudskiego w Warszawie, ale 28 kwietnia 2020 r. zosta\u0142a ona zawieszona w zwi\u0105zku z pandemi\u0105 koronawirusa. 23 kwietnia 2021 r. kard. Nycz poinformowa\u0142, \u017ce uroczysta beatyfikacja odb\u0119dzie si\u0119 12 wrze\u015bnia 2021 r. w Warszawie wraz z beatyfikacj\u0105 R\u00f3\u017cy Czackiej.<\/p>\n\n\n\n